Najczęściej uszkadzany mięsień obręczy barkowej

to mięsień supraspinatus (nadgrzebieniowy). Ścięgno tego mięśnia zlokalizowane jest w tzw. przestrzeni podbarkowej czyli pod łukiem, który jest utworzony przez więzadło kruczo-barkowe, wyrostek kruczy i barkowy łopatki. Supraspinatus należy do mięśni stożka rotatorów i wraz z pozostałymi mięśniami pełni ważną funkcję w centralizacji kości ramiennej do panewki w czasie każdego ruchu. Niezwykle istotne dla odciążenia omawianej przestrzeni i zwiększenia jej wymiarów ma ustawienie łopatki na klatce piersiowej. Jej prawidłowe ustawienie w retrakcji i rotacji zewnętrznej pomaga odciążyć struktury przestrzeni podbarkowej (bo wyrostek barkowy idzie do góry) i jednocześnie wycisza często nadaktywny w tej sytuacji mięsień naramienny. Wówczas kąt dolny łopatki znajduje się około 5-6 cm od kręgosłupa na wysokości 7 kręgu piersiowego. Kluczową rolę pełnią tutaj dolne włókna mięśnia zębatego przedniego, ich prawidłowe napięcie i rekrutacja. Jest on mięśniem stabilizującym ustawienie łopatki.

03 grudzień

CZY WIESZ ŻE...

Dział: Aktualności

Uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego (ACL)

jest częstym urazem kolan u sportowców. Najczęściej leczenie polega na operacyjnym wykonaniu rekonstrukcji. Badania pokazują, że 35% sportowców po tym zabiegu powraca do poziomu sprzed kontuzji nie wcześniej niż po upływie 2 lat. Ponadto 3-22% sportowców rekonstruuje powtórnie ACL, a 25% osób, które powracają do sportu rozrywa ACL drugiej nogi w ciągu pierwszych 5 lat po rekonstrukcji.
Fizjoterapia po zerwaniu i rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego jest trudniejsza i bardziej wymagająca, niż się często zakłada. Skąd takie dane? Być może w odpowiedzi na to pytanie warto byłoby poruszyć temat: jaka jest rola więzadeł w naszym ciele? Są to struktury, które poza mechaniczną funkcją utrzymania stabilności w obrębie stawów, pełnią również funkcję informacyjną i ochronną. Posiadają receptory, dzięki którym informacja o tym, jak ułożony jest staw w przestrzeni, jaki wykonuje ruch, i jakie siły na niego działają, dociera do centralnych struktur naszego organizmu, czyli rdzenia i mózgu. Im sprawniej ona dotrze, tym sprawniej zostanie wysłana informacja zwrotna do mięśni, które w odpowiedzi na nią mogą uchronić staw przed urazem.
Więzadło stawu kolanowego krzyżowe przednie (ACL) jest jednym z więzadeł o największej liczbie mechanoreceptorów. Aktualne metody obrazowania mózgu, takie jak funkcjonalny rezonans magnetyczny, pozwalają na zebranie informacji o tym, jakie są konsekwencje zerwania ACL. Jak się okazuje uszkodzenie tego więzadła wiąże się ze zmianami neuroplastycznymi w mózgu spowodowanymi utratą przez niego informacji od tak wielu mechanoreceptorów. Wiąże się to z obecnością kompensacyjnych zmian w kontroli nerwowo-mięśniowej a w konsekwencji skutkuje zmienioną odpowiedzią motoryczną uszkodzonej kończyny. Niestety zmiany jakie zachodzą w aktywności mózgu związanej z kontrolą motoryczną oraz wydłużoną reakcją eferentną (z mózgu do mięśni) sprzyja wystąpieniu kolejnych kontuzji kolana pomimo chirurgicznej rekonstrukcji. Aktualne badania ujawniają, że uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego może spowodować reorganizację ośrodkowego układu nerwowego, co sugeruje, że taki stan można uznać za dysfunkcję neurofizjologiczną, a nie za zwykłe uszkodzenie układu mięśniowo-szkieletowego. Pacjenci po rekonstrukcji ACL wykazują większy udział strategii wizualnej w stosunku do czuciowej w kontroli ruchu kolana. Jak można to zrozumieć? Takie osoby będą potrzebowały dodatkowych informacji ze zmysłu wzroku po to by kontrolować ruch kolana. Wyniki pokazują, że pacjenci po urazie więzadła krzyżowego przedniego zmniejszyli aktywację w kilku obszarach kory czuciowo-ruchowej mózgu odpowiedzialnej za kontrolę ruchu. Zwiększyli natomiast aktywację w innych trzech obszarach mózgu: w tym w korze somatosensorycznej i tylnym zakręcie skroniowym. Wiedza ta pozwala na lepsze zrozumienie adaptacji nerwowych jakie zachodzą po urazie oraz lepsze zaplanowanie procesu usprawniania po zerwaniu ACL w odniesieniu do ryzyka ponownego urazu. Sugeruje się, że skoro wzrokowe sprzężenie zwrotne jest kluczowym mechanizmem wyrównawczym to w późniejszym procesie usprawniania zadania ruchowe, na przykład z zasłoniętymi oczami, będą miały duży wpływ na równowagę i sprawność ruchową. Podobny cel będą miały ćwiczenia oparte o podwójne zadanie ruchowe, czyli umiejętność utrzymania stabilności stawu przy jednoczesnym skupieniu uwagi na wykonaniu zadania kończyną górną.

Celem zadań ruchowych w końcowym okresie usprawniania jest odtworzenie umiejętności kontroli ruchowej kolana w podobnych warunkach jak ma to miejsce w czasie aktywności sportowych. Zrozumienie schematu aktywacji mózgu po urazie omawianego więzadła jest istotne w planowaniu fizjoterapii.

24 styczeń

CZY WIESZ ŻE...

Dział: Aktualności

Kaletki

Przyczyn dolegliwości bólowych w rejonie dołu podkolanowego może być bardzo wiele. Jedną z nich jest patologicznie zmieniona kaletka zwana cystą Bakera.

Czym są kaletki?

Kaletki maziowe chronią ścięgna i ułatwiają im przesuwanie. Ściany kaletki są zbudowane podobnie jak torebki stawowe. Są to struktury, które przypominają poduszki z płynem maziowym w środku. Anatomicznie zaprojektowane są tak, aby zmniejszyć ciśnienie i tarcie mechaniczne pomiędzy powiązanymi ze sobą strukturami. Występując pomiędzy wypukłościami kości i otaczającymi je tkankami miękkimi, kaletki często mogą stać się patologicznie powiększone i zapalne. Wówczas powodują ból, który często przypomina ten pochodzenia mięśniowo-ścięgnistego.
Przykładem może być dół podkolanowy i kaletki występujące w tym regionie, czyli pod ścięgnem mięśnia brzuchatego łydki oraz kaletka mięśnia półbłoniastego. Czasami dochodzi do ich połączenia (mają kontakt z jamą stawu) i w ten sposób w jamie stawowej kolana powstaje duży zachyłek, który może się patologicznie powiększać. Wówczas tworzy się torbiel dołu podkolanowego znana również jako torbiel (cysta) Bakera. Histologicznie ściany torbieli przypominają torebkę maziową. Może ona wówczas dawać objawy typu: ból, uczucie ciśnienia lub powodować obrzęk po tylnej stronie kolana, a także zaburzać jego normalną ruchomość.

Kiedy występuje?

Torbiele podkolanowe pojawiają się w związku z powstałymi śródstawowymi zaburzeniami stawu kolanowego takimi jak: zmiany zwyrodnieniowe lub uszkodzenia łąkotek . Związane są z powstającym w obrębie stawu wysiękiem, który może przybrać formę przewlekłą. Dotyczy to szczególnie osób starszych. Z kolei u osób młodych, często w grupie sportowców, ich występowanie związane jest również z większą sztywnością mięśni kulszowo-goleniowych. Napięcie mięśniowe może sprzyjać tworzeniu się obrzęku w omawianych kaletkach.

W terapii istotne jest zbadanie możliwej przyczyny powstałej torbieli. Jeśli dysbalans mięśniowy przyczynia się do powstałych zmian, wówczas istotna jest praca funkcjonalna i przywrócenie równowagi mięśniowej.

Aktualności

Dane Adresowe

Reditum Gabinet Fizjoterapii

47-224 Kędzierzyn-Koźle
ul. Piotra Skargi 23/3
Telefon: +48 790 856 143
Telefon: +48 500 003 927
E-mail: reditum@reditum.pl
Facebook: facebook

O nas

Świadczymy kompleksowe usługi fizjoterapeutyczne. Zapraszamy do zapoznania się z zakresem naszych działań, które skierowane są w stronę osób z dysfunkcjami narządu ruchu czyli układu neuro-mięśniowo-szkieletowego.